Takriben dört bin yıllık bir Yahudi riyası olan Arz-ı Mevud, Yahudilerin tarihi beklentileri olan Filistin (Kudüs) de bir Yahudi devleti kurma özlemi idi. Hz. Musa (a.s) zamanında başlayan bu beklenti, Hz. Süleyman’ın kurduğu haşmetli imparatorluğun ardından, Bâbil sürgünüyle noktalanınca, bu özlemlerini yeniden yaşamaya başlamışlardı.
Milattab önce Bâbil işgaliyle toprakları ellerinden alınan Yahudiler, bilahere serbest bırakılıp kendi topraklarına kavuşmuşlar. Ancak Milatın 70. yılında bu sefer Roma işgaline maruz kalmışlar ve Filistin bölgesinden çıkarılarak bütün dünyaya yayılmışlardır. Gerek Bâbil ve gerekse Roma işgallerinde Kudüs şehri çok büyük tahribat görmüş ve başta Süleyman (s.a.) mın yaptırdığı muhteşem binalar olmak üzere bütün tarihi eserler yakılmış, yıkılmış ve tahrip edilmişlerdir.
Dünyanın dört bir yanına dağılan Yahudiler, aradan geçen binlerce yıla rağmen, gittikleri her yerde hahamları tarafından Arz-ı Mev’ud fikriyle eğitilmiş ve yetiştirilmişlerdir. Yani bir gün mutlaka Filistin’e dönüp Kudüs’de Yahudi devletini kuracakları hususunda şartlandırılmışlardır. Tarihleri boyunca kendilerini kurtarmaya gelen Peygamberlere karşı çıkan Yahudiler, bu kurtuluşa ermek için hep bir Mesih beklentisi içinde olmuşlardır. Nitekim kendi kavimlerinin bu beklentisini bilen bir kısım hahamlar, zaman zaman Mesihlik iddiasında bulunmuşlardır. Meşhur İzmir’li haham Sabetay da bu sahte Mesihlerden birisidir.
İsrailoğulları bir toprak parçasına karşı gösterdikleri özlem ve bağımlılıkların kendilerinin ebedi kurtuluşu için gönderilen peygamberlere karşı da gösterselerdi Salih kullar arasına girmiş olacaklardı. Ama onlar peygamberle isyan ederek, onları öldürmüşler ve Allah’ın gönderdiği ilahi vahyi (Tevrat’ı) tahrif ederek isyan ve inkar etmişlerdir.
Bilhassa Roma işgaliyle bütün dünyaya dağılan Yahudiler, gittikleri her yerde çıkardıkları fitne yüzünden kovulmuşlardır. Bilhassa 1492 tarihinde İspanya’dan kovulunca, Osmanlıya sığınmışlar ve Abdülhamit devrine kadar sadakatle yaşamışlardır ancak bu devirde Siyonist faaliyete karışarak, ekmeğini yedikleri Osmanlıya ihanet etmişlerdir.
