Laiklik din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması ve her vatandaş için vicdan hürriyetinin sağlanması demektir. Daha açık ve doğru deyimle laiklik, dini ve dünyevi otoritelerin birbirinden ayrılması, devletin siyasi, hukuki ve sosyal düzenin sağlanmasına dini inanç yerine aklın hâkimiyetine yer verilmesidir. Laik devlet, kişinin inanç ve ibadetine karışmadığı gibi kendisi de kendi adına da dini törenler yaptıramaz. Laik devlette din ve vicdan hürriyeti vardır. Laik olmayan devlette din ve vicdan yani teokratik devlette din ve vicdan hürriyeti yoktur, bunun sözü dahi edilemez. Laik devlet dine bağlı devlet değildir; ama din düşmanı bir devlet de değildir.
Laik olmayan devlette, yani teokratik devlette din politikaya alet olur. İktidarda bulunan yöneticiler, devlet otoritesini kendi dinlerinin emrinde kullanmak ister.
Laik devlette hukukun ve eğitiminde laikliği söz konusu olur. Laik devlette devletin dini olamaz; hukuk devleti fikri ile mevcut dinlerden birinin üstün tutulması fikrini bağdaştırmak mümkün değildir. Devlet dini, ayrı, farklı dinlere mensup olanlarla, inanmayan vatandaşların kanun önünde eşitliğine aykırı düşer.
Modern devlet laik devlettir. Medeni yaşayışında bir şartı olan laiklik, kamu hukukunun da bir temek dayanağı ve bir temel direğidir.
Devletin laik olması, kanun önünde ayrı dinlere mensup olanların eşitliği meselesi kadar aynı zamanda aynı dine mensup olanlar arasında mezhep eşitliğini de sürekli kılar.